همیشه فکر می‌کردم مگر می‌شود با خدا دشمنی کرد؟ بعدها که بزرگ‌تر شدم و تا امروز که دروغ‌های فراوان از انسان‌های مختلف در هر منصب و رده‌ای دیده و شنید‌ام باور دارم که دروغ، ظلم به انسان های دیگر و دشمنی با خداست. در اصل سی‌ام قانون اساسی نوشته است: »دولت موظف است وسایل آموزش و پرورش رایگان را برای همه ملت تا پایان دوره متوسطه فراهم سازد و وسایل تحصیلات عالی را تا سرحد خودکفایی کشور به‌طور رایگان گسترش دهد.« می‌دانیم در این مملکت نه قانون حکمرانی می‌کند و نه اخلاق! وزارت آموزش و پرورش و مدیران کل می‌گویند مدیران مدارس حق گرفتن هیچ وجهی به‌جز بیمه و کتاب از اولیای دانش آموزان ندارند؛ اگر والدین با تخلف مواجه شدند حتما شکایت کنند.
مدیران مدارس می‌گویند اگر مبلغ اعلام‌شده را واریز نکنید فرزندان‌تان را ثبت‌نام نمی‌کنیم.
والدین به ویژه آنان که روزگارشان با سیاست های غلط دولت‌های چند دهه‌ی اخیر، سیاه است به درستی نمی‌دانند که باید حرف‌های وزیر و مدیران کل را بپذیرند و به ماده سی قانون دل خوش باشند یا حرف مدیر مدرسه را که به واقعیت نزدیک تر است با پرداخت وجه درخواستی، اجرایی کنند.
بهتر نیست وزارت آموزش و پرورش اعلام کند که دولت بودجه را به نهادهای بی‌خاصیتی پرداخته که عملا هیچ کار مفیدی انجام نمی‌دهند. در نتیجه چیزی برای آموزش و پرورش نمی‌ماند و والدین باید به مدارس مقدار مشخصی کمک کنند؟ مدیران مدارس هم می‌توانند با والدین صادق باشند و بگویند درست است تحصیل فرزندان این مملکت تا پایان دوران متوسطه رایگان است اما مدرسه هزینه‌ی نگهداری دارد و باید شما کمک کنید. صادقانه با مردم سخن بگویید. درست است که میلیون‌ها ایرانی زیر خط فقر هستند و زندگی را به سختی می‌گذرانند. اما لابد طبق آموزه‌های دین اسلام باید بدانید که نجات در صداقت است و دروغگو دشمن خداست. نیازی نیست در فصل ثبت‌نام دانش‌آموزان مدام از تربیون‌های مختلف اعلام کنید گرفتن هر نوع وجهی تخلف است در حالی که می‌دانید سال‌هاست والدین مبالغی را به نام کمک به مدرسه پرداخت می‌کنند. نمایندگان هم می‌توانند به‌جای کارهای غیر مفیدی که به درد کسی نمی‌خورد تلاش کنند در رفراندومی ذیل ماده‌ی سی‌ام قانون اساسی، تبصره‌ای اضافه شود و مردم را از سردرگمی و جنگ اعصاب، نجات دهند. بپذیرید که هرگز و هیچ‌وقت با مردمی که صاحب مملکت بوده و هستند صادق نبودید و نقش دشمن خدا را بازی کردید!