از طرفی فروشگاههای مواد غذایی که برای نگهداری محصولات از یخچال و فریزر استفاده میکنند، برای جلوگیری از فاسدشدن محصولات، ناچارند از موتور برق یا وسایلی که برق را ذخیره میکنند، استفاده و هزینهای متحمل شوند. مسالهی قطعی برق که همه روزه اتفاق میافتد و ممکن است در اوج گرمای تابستان، مدت زمان یا دفعات قطعشدن را افزایش دهند با روح و روان مردم بازی میکند. این پدیده در حوزهی کسب و کارها، چالشبرانگیز است. با آنکه توقع میرود چه در زمان ناترازی و چه در روزگار وفور نعمت، مردم استفادهی بهینه و به دور از اسراف داشته باشند که حتما نیازمند فرهنگسازی از بدو تولد تا شکلگیری شخصیت انسانهاست. اما دولتها نیز وظیفه دارند بهسمت توسعهی پایدار و داشتن انرژی پایدار گام بردارند. دکتر پزشکیان رییسجمهور دولت چهاردهم اخیرا گفته است: »در قدیم در دمای ۳۵ درجه کولر و پنکه نبود و مشکلی هم نداشتیم. من در اتاق خودم تا ۳۰ درجه چیزی روشن نمیکنم. کتام را درمیآورم.« ایشان درست میگوید، پنکه و کولر امکانات رفاهی است که به مرور وارد زندگی مردم شده است. آیا خانههای امروزی با آن زمانی که مدنظر پزشکیان است از نظر بنا و وسعت، یکی است؟ در کودکی من که زیاد هم دور نیست در محلهی ما ساختمانی بیشتر از دو طبقه ساخته نشده بود و گردش هوا مطلوبتر از امروز انجام میشد. در حالی که امروز، ساختمانها سر به آسمان کشیده و خانههای قوطیکبریتی و آپارتمانی راه نفسکشیدن را از مردم گرفته و پنجرهها بهسمت هوای آزاد باز نمیشوند. از تمام این تغییرات و افزایش آلودگی هوا که پنجرهها را بسته نگه میدارد اگر بگذریم دمای زمین گرمتر شده است. اگر منظور دکتر پزشکیان، صرفهجویی است، ایشان نباید فراموش کرده باشد که حملونقل در گذشته با استر و شتر بود نه هواپیما و خودرو! البته که مردم باید استفادهی بهینه را بیاموزند و به نسل بعدی که نیازمند منابع پایدار است فکر کنند، اما مقایسهی قدیم با ویژگیها خاص آن دوران و روزگار آلودگی هوا و آسمانخراشها، اصلا درست نیست. ما توقع داریم که ایشان نیز مانند دکتر ولایتی که فرموده بود:»از یمنیها یاد بگیرید، لُنگ میبندند و نان خشک میخورند« حرفهای بیربط نزنند، اگر میخواهند با ناترازیها مقابله کنند ناچار به بهرهگیری از عقل و خرد و یافتن راههای علمی و علمی هستند.