اگر همچنان به »تغییر« بی‌توجهی بشود مسوولیت خسارت‌های آینده بر‌عهده‌ی آنان است که تغییرناپذیر بودند و به امر ایدئولوژیک و عقلانی اصلاح باور نداشتند. سیاست، فهم مناسبات قدرت است، کارگزاران و سیاست‌مدارانی که توانایی درک مناسبات قدرت را دارند همواره از ادبیاتی متناسب با اوضاع بهره می‌برند و استفاده می‌کنند، ادبیاتی که تامین‌کننده‌ی منافع ملی باشد و تضادی با منافع ملت و مملکت نداشته باشد. در جهان و هستی مدام در حال تغییر و در سیاست و کشورداری که حتی عطسه‌ی سیاست‌مداران اوضاع را تغییر می‌دهد، اتخاذ تصمیم‌های یکسان و غیرقابل تغییر اساسا سیاست‌ورزی نیست. سیاست‌مدار، متناسب با وضع و حال سخن می‌گوید و تصمیم می‌گیرد. گذشته می‌تواند چراغ راه آینده باشد، مرور گذشته‌ی این سرزمین و دقت در گفتار و کردار بازیگران سیاسی دوران و اعصار، راهگشاست. بازیگران، سیاست‌مداران و دولتمردان خوب و شایسته آنان‌ا‌ند که به تاب‌آوری کشور و نظام سیاسی مدد می‌رسانند مثل محمدعلی فروغی که در شهریور سال ۱۳۲۰ مانع فروپاشی کشور شد. امروز و در این اوضاع که مشخص است جز خودمان هیچ‌کسی دلش برای ما نمی‌سوزد و تمام دوستان راهبردی و غیرراهبردی منطقه‌ای و غیرمنطقه‌ای فقط دست بگیر داشتند و دست بده ندارند و در عین حال در جنگ و روایت‌های رسانه‌ای در موضع ضعف قرار داریم و دشمن با بزرگ‌نمایی زشتی‌های هر سخن و عمل بازیگران ایرانی در افکار عمومی جهان از ما دیو می‌سازد چرا محمدجواد لاریجانی مدام گزگ به دست دشمن می‌دهد؟ چرا حسین شریعتمداری آب به آسیاب دشمن می‌ریزد؟ و ده‌ها نمونه‌ی دیگر که فقط برای کشور و مردم، هزینه می‌تراشند، آسیب می‌سازند، خطر می‌آفرینند و هیچ سودی به‌جز زیان برای ملت و مملکت ندارند. آیا هدف از تریبون دادن به اینها، دشمنی و آسیب به ایران و ایرانی است؟! در جنگ رسانه‌ای، هدف، اقناع کردن نیست بلکه گیج‌کردن حریف و دشمن است. صداوسیما و سایر رسانه‌های حکومتی و دولتی به قصد گیج‌کردن چه کسی اخبار جعلی و فیک را انتشار می‌دهند. کجاست لاشه‌های چندین و چند اف۳۵ و خلبان‌های آنها کجا هستند؟! با این اخبار اسرائیل و آمریکا »گیج« می‌شوند یا ملت نجیب ایران سردرگم می‌شود و به‌ناچار به (اسرائیل‌عنترناش) پناه می‌برد؟! اخباری که در اپلیکیشن‌های ایرانی بازنشر می‌شود مردم ایران را نشانه رفته یا صهیونیست‌های اشغالگر را؟!