بازی ‌جدید‌ مجلسیان!

 در این میان برخی پس از شنیدن شعار»محاکمه فریدون« احسنت‌گویان از این شعار حمایت کردند. اینجا مجلس کشوری است که در معرض جنگ و سنگین‌ترین تحریم‌های جهانی قرار دارد یا شبیه به مدرسه‌ی پسرانه‌ای است که در زنگ تفریح، صدای هیاهو و دعواهای بی‌خودشان همه را به ستوه می‌آورد؟ نه قرار است از ظریف حمایت کنم نه سنگ روحانی را به سینه می‌زنم.

اما در کجای جهان، نمایندگانی که عصاره‌ی ملت‌اند وقت‌شان را صرف مرده‌باد و زنده‌باد کسانی می‌کنند که در حال حاضر هیچ‌گونه مسوولیت اجرایی در کشور ندارند؟ گیریم نمایندگان را شور حسینی گرفته باشد، آقای قالیبافی که رییس مجلس و بزرگ‌تر آنهاست چرا با حرف‌هایش اجازه می‌دهد، خوراک خبری برای رسانه‌های معاند آماده شود؟ تا کی می‌خواهید دنبال مقصر بگردید و برای تطهیر خود و ناپاکی دیگران، آب در آسیاب دشمن بریزید. برای ملت ایران خجالت‌آور است که شما نماینده‌‌ی آنها باشید و هنوز مانند پسربچه‌های شیطان با توپ نادانی، شیشه‌ی اعتمادشان را بشکنید. این همه جانبداری از روسیه در صحن مجلس، کار درستی است؟ همه می‌دانیم که در روزگار طردشدگی ایران، کسی برایمان نمانده که به او تکیه کنیم اما خداوکیل روسیه قابل اعتماد است؟ مردم کوچه‌و‌بازاری که دو خط تاریخ خوانده‌اند می‌دانند که روسیه هیچ‌وقت، شریک خوبی نبوده است. هر اندازه »شریعتمداری« در»کیهان« فریاد بزند که:» شراکت ایران با روسیه و چین برای ما فقط یک گزینه‌ی اقتصادی نیست بلکه ستون امنیتی و ژئوپلوتیکی کشور است.« تاثیری در نوع نگاه مردم، نسبت به روسیه ندارد. از طرفی، سیاست با نگاه مردم تفاوت دارد. مگر نه اینکه در همان‌جایی که برای غزه تصمیم‌گیری کردند و به کشتار ادامه دادند، مردم به خیابان‌ها می‌رفتند و علیه آنها و در حمایت از مردم فلسطین و غزه شعار سر می‌دادند؟ این همه وقتی که در مجلس به‌جای گره‌گشایی از کار فروبسته‌ی مردم صرف سخنرانی‌ها و حرف‌های بی‌پایه و اساس می‌شود را باید در روز قیامت، پاسخ بدهید. دوره‌ی شعارگذشته اگر توانستید مردم را از این ورطه‌ی خطرناک نجات دهید، مرد میدان هستید اگر نه بود و نبود شما چه ارزشی برای ایرانیانی که خط فقر را پشت سر گذاشته‌اند، دارد. دست از این بازی‌ها بردارید.