به این فکر می‌کنم که آیا برای یک کودک معمولی ،که در یک فضای سالم طبیعی پرورش و تربیت یافته،انرژی هسته‌ای واقعاً مسئله است؟
یک کودک سالم طبیعی دغدغه انرژی هسته‌ای را دارد و به آن فکر می‌کند؟ انرژی هسته‌ای دقیقاً چه ارتباطی با فضای ذهنی یک کودک دارد و کجای دنیای کودکانه اوست ؟
یادم هست سال‌های قبل هم، بچه‌های مهد کودک‌هایی را به راهپیمایی برده بودند و آنها با تمام وجود شعار می‌دادند انرژی هسته‌ای حق مسلم ما ست ….
بعد از آن، میان برنامه‌ای پخش می‌شود که در آن از دختر بچه‌ای راجع به ضرورت حجاب پرسش می‌کنند و نظرش را راجع به پوشش می‌پرسند.
شاید کسانی در دفاع از این عمل بگویند که باید از همان کودکی هنجارهای مرسوم جامعه را به کودکان یاد داد و به زبان کودکانه ارزش‌ها را به آنها آموخت و انتقال داد!
بسیار خوب ؛ شما قدرت و اختیار دارید هرچه را ارزش و هنجار می‌دانید به هر طریقی به کودکان منتقل کنید…
و قدرت و اختیار دارید که درباره هر مسئله‌ای و مقوله‌ای ،حتی انرژی هسته‌ای و بمب اتمی با کودکان بحث کنید و پای فکر کودکانه شان را همین حالا به دنیای کثیف آدم بزرگ‌ها باز کنید .
حتی دیدگاه و نظرگاه خودتان را در مورد جنگ روسیه و اوکراین اسرائیل و فلسطین مسلمان و غیر مسلمان با آنها در میان بگذارید…
اما تو را به خدا، فقط یک نکته را هم در کنار همه این آموزه‌های مقدس ،به آنها یاد بدهید !اینکه آدم‌ها با هم تفاوت دارند در رنگ و نژاد و جنسیت و تفکر و عقیده و زبان و ملیت ولیکن تفاوت نباید خاستگاه اختلاف و جنگ و دشمنی و تقابل باشد…
یاد بدهید که هرگز معلوم نشد که حقیقت کدام است و حق با کیست و تازه اگر هم حق با ما باشد حق کشتن ناحق‌ها با ما نیست !!
حالا که پای انرژی هسته‌ای و بمب اتم را به نقاشی‌هایشان کشانده‌اید و بذر دشمنی و کینه و نفرت را در دل‌هاشان کاشته‌اید و حالا که به جای قصه بادبادک‌ها و گنجشک ها و ماهی ها ،حماسه ی حمله و دفاع و ایدئولوژی برایشان تعریف می‌کنید …..