جامعه ای که در بی مدیریتی، بی مسئولیتی، بی تدبیری ، ناهنجاری ، خشونت و.. از مرز خطر گذشته است را چگونه باید مورد عتاب و خطاب قرار داد ؟
تا کی باید مدارا کرد و چیزی نگفت ، تا کی باید دلداری داد که انشالله ماشالله بهتر می‌شود ، تا کی باید امیدوار بود به روزهای خوب ، تا کی از این ستون تا آن ستون فرج است ؟!!
جامعه ای که در آن بخاطر یک گوشی تلفن آدم می‌کشند ، جامعه ای که در آن برای یک لپ تاپ شکم می‌درند ، جامعه ای که برای زندگی کردن گوشواره از گوش می‌کشند ، جامعه ای که برای سیر شدن شکم کله پاچه می‌دزدند، جامعه ای که برای پولدار شدن پیرزن و پیرمرد را نقش زمین میکنند ، جامعه ای که برای بدست آوردن حق چاقو می‌کشند ، جامعه ای که برای سرگرمی ، مزاحم نوامیس اش می‌شوند ، جامعه ای که برای تامین معاش تن فروشی میکنند ، جامعه ای که برای پست و جایگاه گرفتن آدم فروشی میکنند ، جامعه ای که از ناامیدی خودکشی میکنند و.. را چگونه باید مورد عتاب و خطاب قرار داد تا مسئولین اش بفهمند این جامعه از مرز خطر و بحران گذشته است ؟
فکر نکنید از قتل و کشتن زنان و دختران پایتخت در روز روشن می‌گویم ، نه از وضعیت استان خودمان می‌گویم و مینویسم !
مسئولین ما خبر دارند طلاق و خودکشی و نزاع و چاقوکشی در شهرکرد و فارسان و اردل و لردگان و.. چه خبر است ؟
کسی آماری می‌دهد ببینیم جامعه ما در مشکلات و بدبختی ها با خودش چند چند است ؟
کسی می‌گوید چه قدمی برای حل این معضلات برداشته شده است ؟
کسی می‌گوید در یک اداره دولتی یک چهارم زنان شاغل آنجا چرا طلاق گرفته یا در شرف طلاق هستند ؟
کسی می‌گوید چرا نرخ آسیب های اجتماعی استان ما در کشور بالاست ؟
کسی می‌گوید چرا بیماری های روحی و روانی در جامعه ما حدود ۳۰ درصد است ؟
کسی می‌گوید چرا پرونده های قضایی در محاکم ما زیاد است ؟
من اگر تند مینویسم و اگر در برخی جلسات داد میزنم و اگر تا احضار نشوم جلسه ای نمیروم چون ناامیدم ، چون دارم اعلان خطر میکنم ، چون در جایگاه یک فعال رسانه ای تا این حد صلاحیت دارم هشدار دهم !!
مخلص کلام اینکه ؛ بی آبی و خشکسالی ، گرانی و تورم ، فقر و تنگدستی ، نگرانی های عمومی ، بیکاری جوانان ، نسلی سرکش و عصیانگر تولید کرده که خلاصه اش شده بحران در بحران .باور کنید هویت و ماهیت ایرانی اسلامی