مقایسه‌ی این آمار نشان می‌دهد که برای مرگ، نیازی به دشمن خارجی نداریم با همین امکانات و ضعف زیرساخت، مرگ از همیشه به ایرانیان نزدیک‌تر است. حوادث رانندگی، چند دلیل عمده دارند که از کیفیت خودرو تا جاده و توانمندی راننده را شامل می‌شود. کیفیت خودرو و رفع نقاط حادثه‌خیز جاده‌ها از عهده‌ی مردم خارج است. چرا باید دو شرکت عمده و بزرگ خودروسازی به‌جای تحویل خودرو به مردم، ارابهی مرگ با قیمت خودروهای لوکس خارجی بفروشند؟ چه نهادی باید بر کیفیت خودروها نظارت و استاندارد آنها را تایید کند؟ تعطیلی این شرکت‌های خودروساز شاید به نفع مردم باشد که از مرگ در امان بمانند. وزارت راه به چه دلیل باید نقاط حادثه‌خیز جاده‌ها را پس از شناسایی، تعمیر نکند؟ دولت و مجلس، آماری از تصادفات جاده‌ای دارند تا در زمان تخصیص بودجه به وضعیت راه‌ها رسیدگی کنند؟ یکی دیگر از دلایلی که باعث تصادفات جاده‌ای می‌شود، مهارت رانندگان است که در آن هم سهم تقصیر مسوولان را نمی‌توان نادیده گرفت. وقت آن رسیده که گرفتن گواهی‌نامه‌ی رانندگی مشمول قواعد و قوانین محکم‌تری شود. وقتی مساله جان مردم باشد هر نوع چشم‌پوشی می‌تواند جنایت محسوب شود. بخشی از مرگ در اثر تصادف رانندگی در محدوده‌ی شهرها اتفاق می‌افتد. وضعیت آسفالت خیابان‌ها نه‌تنها نگران‌کننده بلکه بغرنج است. آسفالت‌هایی که با نم باران شسته می‌شوند و چاله‌هایی که خسارت جدی به خودروها وارد می‌کنند فقط گوشه‌ای از این وضعیت اسف‌بار است. آسیبی که حاصل ندانم‌کاری مسوولان است، زندگی مردم را دچار مشکلات فراوانی کرده که مرگ‌و‌میر و نقص عضو در تصادفات رانندگی، یکی از بخش‌هایی است که با جان و مال مردم بازی می‌کند. مملکت ما پُر از دشمنان داخلی است و نیاز به دشمن خارجی ندارد. مگر می‌شود جامعه را به‌جایی رساند که رضایت‌مندی در هیچ بخشی وجود نداشته باشد؟ پیکر این جامعه دیگر جای سالم برای زخم‌زدن ندارد. دست روی هر جایی بگذاری زخمی به عمق تاریخ پر فراز و نشیب این سرزمین دارد. این تن زخمی، نیازمند دارو و مرهم است اما زخم‌های تازه بر پیکرش می‌زنند. درد آنجاست که مسوولان حتی آمارهای تقلیل‌یافته‌ی خود را باور ندارند که اگر داشتند حتما به فکر راه چاره‌ای بودند که وضعیت را ذره‌ای، بهتر کنند نه اینکه روز به روز وضعیت در تمام بخش‌ها بدتر و غیر قابل تحمل‌تر شود.