آداب و قواعد آپارتمان‌نشینی به‌مرور، زندگی و روابط اجتماعی همسایگان ساکن در یک آپارتمان را تحت تاثیر قرار می‌دهد و بهبود می‌بخشد. در این زمینه کشور ما ایران نیز به دلیل رشد جمعیت، مهاجرت از روستاها به شهرها، افزایش وسعت شهرها و به‌تبع آن گسترش آپارتمان‌نشینی، نیازمند آن است تا مردم برای جلوگیری از بروز هرگونه اختلاف و مشکلی در این زمینه، اطلاعات و درک کامل و جامعی از فرهنگ آپارتمان‌نشینی و همسایه‌داری داشته باشند.
به‌عنوان‌مثال مواردی از جمله صحبت کردن با صدای بلند، صدای بیش از اندازه بلند تلویزیون، پخش موسیقی با صدای بلند، تعمیرات پر سروصدا در هر ساعت از شبانه‌روز، رفت و آمد های پر سروصدا و … را می‌توان جزو مواردی برشمرد که در خانه‌های بزرگ و ویلایی شخصی (که در زمان‌های قدیم بیش‌تر خانه‌ها از این نوع بودند) مشکلی به وجود نمی‌آورند؛ ولی همین موارد (اگر در هر ساعت از شبانه‌روز باشند) می‌توانند در خانه‌های آپارتمانی که چندین خانواده در یک ساختمان سکونت دارند، زمینه‌ساز بروز مشکل و اختلافات بزرگ و بیش از اندازه شوند.
دلیل این امر را می‌توان ساختار آپارتمان‌ها و تفاوتی که با خانه‌های ویلایی دارند دانست. معمولا در آپارتمان‌ها، فضا‌ها فشرده‌تر است، دیوار‌ها ضخامت کافی ندارند، واحد‌ها روی یکدیگر قرار دارند و ….
همین امر باعث می‌گردد تا سروصدا‌ها به‌راحتی منتقل و باعث آزار دیگر همسایه‌ها در آن آپارتمان شود.
آپارتمان‌نشینی بدون فرهنگ سازی
عمده‌ترین مشکلات آپارتمان‌نشینی زمانی آغاز شد که برخی خانواده‌ها با همان ذهنیت زندگی سنتی در خانه‌های ویلایی، وارد زندگی در آپارتمان شدند. اکثر افرادی که به علت مزیت‌های آپارتمان‌نشینی این شیوه را انتخاب می‌کنند، هنوز بافرهنگ زندگی در آپارتمان آشنا نیستند یا آموزش ندیده‌اند.
بنابراین وقتی به زندگی در آپارتمان روی می‌آورند برای خود و دیگران مشکلاتی مانند سلب آسایش مردم با بلند صحبت‌کردن، زیاد کردن صدای رادیو و تلویزیون یا گذاشتن کفش‌ها مقابل پاگرد پله‌ها، حمل زباله بدون سطل درحالی‌که شیرابه‌های آن روی پله‌ها می‌ریزد، برگزاری مهمانی‌های پر سروصدا و… ایجاد می‌کنند و این کارها را عادی می‌دانند.
برای زندگی آپارتمان‌نشینی، لازم است فرهنگ زندگی در این مکان‌ها را ارتقا دهیم. عدم توجه به فرهنگ آپارتمان‌نشینی سبب مخدوش‌شدن حقوق همسایگی و بروز مشکلات متعدد و مشاجراتی بین ساکنان یک مجتمع می‌شود.
فرهنگ آپارتمان‌نشینی و چاردیواری اختیاری
این جمله در بین ایرانیان بسیار متداول است و در مواقعی که افراد احساس کنند دیگران قصد دخالت در زندگی آن‌ها را دارند، مورداستفاده قرار می‌گیرد. حقیقت آن است که در زندگی آپارتمانی جملهٔ «چهاردیواری اختیاری» در برخی از موضوعات معنا ندارد؛ زیرا شما بر روی سقف واحد پایینی و در زیر سقف واحد بالایی زندگی می‌کنید و به همین خاطر حداقل یک دیوار مشترک با آن‌ها دارید.
همین دیوار مشترک باعث می‌شود که در حق و حقوقی نیز با هم مشترک باشید. سروصداهای مزاحم یکی از بزرگ‌ترین مشکلات آپارتمان‌نشینی است که می‌توان گفت همهٔ افراد با آن درگیر هستند. این مشکل برای واحدهایی که کف آن‌ها سرامیک، کاشی، چوب و مصالحی ازاین‌قبیل است، با فرش‌کردن توسط قالی یا موکت تا حدی حل می‌شود. بهتر است کارهای پر سروصدا را در ساعت‌های میانی روز انجام دهید تا در سایر اوقات آرامش دیگران محفوظ بماند و در همسایه‌داری شما خللی ایجاد نشود.
احترام به قوانین آپارتمان‌نشینی
هر آپارتمانی دارای مجموعه قوانینی می‌باشد. این قوانین معمولا توسط مدیر مجتمع و با هم‌فکری سایر ساکنان تصویب می‌شود.
براین‌اساس نمی‌توان با قاطعیت گفت این قوانین در تمامی آپارتمان‌ها باید رعایت شود. به‌عنوان‌مثال نگهداری از حیوانات خانگی، عملی نیست که در تمامی آپارتمان‌ها بالاجبار ممنوع باشد.
زیرا در برخی موارد امکان دارد، ساکنین یک آپارتمان همه‌شان دارای حیوانات خانگی باشند و بر سر این موضوع به توافق رسیده باشند.