به گزارش خبرآنلاین، اعتمادبهنفس افراطی البته همیشه بیضرر نیست و میتواند به تصمیمهای پرخطر، سرمایهگذاریهای ناموفق، رانندگی خطرناک یا حتی شکست کسبوکارها منجر شود. اما یک پژوهش جدید پیشنهاد میکند که این ویژگی ممکن است مزیتی هم داشته باشد: اعتمادبهنفس میتواند برای دیگران نشانهای از توانایی فرد باشد. پژوهشگران برای توضیح این موضوع از ایدهای در زیستشناسی تکاملی به نام «اصل هزینه» استفاده کردهاند. دم بزرگ و سنگین طاووس انرژی زیادی میگیرد و حرکت پرنده را دشوار میکند؛ بنابراین اگر پرندهای بتواند چنین دمی را داشته باشد و همچنان سالم بماند، دم او میتواند نشانهای از توانایی و سلامت باشد. به گفته پژوهشگران، اعتمادبهنفس زیاد نیز میتواند چنین نقشی در انسان داشته باشد. فردی که توانایی بیشتری دارد، معمولاً هزینه کمتری بابت اعتمادبهنفس بالا میپردازد؛ برای مثال، اگر یک راننده ماهر بیش از حد به توانایی خود اطمینان داشته باشد، احتمالاً پیامدهای خطرناک آن کمتر از یک راننده تازهکار خواهد بود. در عین حال، اعتمادبهنفس میتواند فرصتهای بیشتری ایجاد کند؛ از درخواست شغل و شروع یک کسبوکار گرفته تا برقراری روابط اجتماعی. بنابراین، فرد توانمند و بااعتمادبهنفس ممکن است هم بیشتر فرصت پیدا کند و هم بهتر از آن فرصتها استفاده کند. این یافته همچنین برداشت رایج از اثر دانینگ-کروگر را به چالش میکشد؛ نظریهای که بر اساس آن افراد کمتوانتر گاهی بیشتر از دیگران توانایی خود را دستبالا میگیرند. پژوهشگران با بررسی دوباره دادههای یکی از مطالعات بزرگ بازتولیدشده درباره این پدیده، به نتیجه متفاوتی رسیدند: افرادی که انتظار بیشتری از عملکرد خود داشتند، در مجموع عملکرد بهتری هم نشان دادند و در عین حال اعتمادبهنفس بیشتری داشتند. البته این بدان معنا نیست که هرچه اعتمادبهنفس بیشتر باشد، موفقیت هم بیشتر است. اعتمادبهنفس افراطی میتواند تصمیمهای خطرناک و اشتباه ایجاد کند. اما پژوهشگران میگویند همین ویژگی، وقتی در کنار توانایی واقعی قرار میگیرد، ممکن است به یک سیگنال اجتماعی مؤثر تبدیل شود؛ یعنی دیگران را متقاعد کند که فرد توانمندتر از چیزی است که شاید بتوان بهسادگی مشاهده کرد. منبع: theconversation ۴۷۲۳۲




