خبر فوری

اصلاح ساختار بودجه، ضروری انگار ناپذیر

شهرکرد خنک‌ترین نقطه در کشور شد

صادرات بادام چهارمحال و بختیاری از ۵۰ میلیون دلار گذشت

استاندار: فهرست فعالان اقتصادی هند برای توسعه همکاری با چهارمحال و بختیاری اعلام شود

استاندار: مسائل چهارمحال و بختیاری نیازمند راهکارهای علمی و نوآورانه است

در این روزها قرار است در شهرهای مختلف ، مراسم و برنامه های متعددی با محوریت کتاب و کتابخوانی برگزار شود ؛ برنامه هایی که هرکدام متولی جداگانه ای دارند . یک سوی میدان نهاد کتابخانه های عمومی است ، سوی دیگر اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی، در گوشه ای حوزه هنری و در کنار آ نها نیز دیگر مراکز و دستگاه های فرهنگی ، هرکدام با برنامه ای مستقل وارد میدان میشوند. اما پرسش اساسی این است : حاصل این همه برنام ه، مراسم ، نشست و رونمایی کتاب چیست و چه اندازه میتواند به ترویج فرهنگ مطالعه و رونق نشر کمک کند؟

آیا این برنامه ها در قالب یک کمیته مشترک و با نقشه راهی هماهنگ طراحی شده اند یا هر دستگاهی قرار است سهم خود را از هفته کتاب ، با برگزاری چند مراسم و انتشار چند خبر رسانه ای ادا کند؟ اگر قرار باشد هر مجموعه به صورت جداگانه برنامه ای مشابه برگزار کند ، بدون آنکه از ظرفیت دیگر نهادها بهره بگیرد ، نتیجه چیزی جز تکرار ، پراکندگی و موازی کاری نخواهد بود. بی تردید رونمایی از کتاب ، نشست نقد و بررسی ، دیدار با نویسندگان و تجلیل از فعالان حوزه نشر ، برنامه هایی ارزشمندند ؛ اما باید پرسید این مراسم تا چه اندازه به حل مشکلات واقعی کتاب و کتاب خوانی کمک میکنند؟ رونمایی از کتابهایی که گاه خودشان با مشکلات مالی ، هزینه های چاپ و دشواری های توزیع دست وپنجه نرم میکنند ، چه سهمی در رونق بازار نشر دارد؟ آیا بهتر نیست بخشی از همین اعتبارات و ظرفیت ها صرف حمایت از نویسندگان ، کمک به انتشار آثار ارزشمند ، تجهیز کتابخانه ها و رساندن کتاب به دست مخاطبان شود؟ فرهنگ مطالعه با چند بنر ، سخنرانی و مراسم مناسبتی در یک هفته رونق نمیگیرد.

کتاب باید در طول سال در زندگی مردم حضور داشته باشد ؛ در مدارس ، دانشگاه ها، محله ها، کتابخانه ها و حتی در برنامه های روزمره خانواده ها. اگر برنامه  های هفته کتاب در طول سال و به شکلی منظم ، هدفمند و هماهنگ اجرا شوند، بی تردید فرصت بیشتری برای اثرگذاری خواهند داشت.

برگزاری نشست های کتابخوانی در مدارس و دانشگاه ها، معرفی نویسندگان بومی ، حمایت از کتا بفروشی ها و ایجاد ارتباط مستقیم میان مؤلفان و مخاطبان ، میتواند بسیار مؤثرتر از انبوه مراسم کوتاه مدت و پراکنده باشد. البته این موازی کاری تنها به هفته کتاب محدود نمیشود. در بسیاری از برنامه های فرهنگی و هنری نیز شاهد فعالیت های مشابه و گاه تکراری دستگاه های مختلف هستیم ؛ برنامه هایی که هرکدام هزینه و نیروی انسانی خود را می طلبند ، اما در نهایت خروجی آ نها چندان متناسب با مجموع این هزینه ها نیست.

مسئله ، حذف هیچ نهادی یا کم رنگ کردن فعالیت دستگاهی نیست ؛ مسئله ، ضرورت هم افزایی و تقسیم کار فرهنگی است. نهادهای فرهنگی باید به جای رقابت برای برگزاری مراسم بیشتر ، برای رسیدن به نتیجه ای مشترک همکاری کنند.

گاهی یک برنامه مشترک و حساب شد ه، اثری به مراتب بیشتر از چندین مراسم پراکنده دارد. فرهنگ ، میدان مسابقه دستگاه ها برای ثبت تعداد برنامه ها و انتشار خبرهای بیشتر نیست. باید از خود بپرسیم پس از پایان هفته کتاب ، چند نفر بیشتر کتاب میخوانند؟ چند نویسنده از مشکلات انتشار اثرشان رهایی می یابند؟ چند کتاب به کتابخانه های مدارس و مناطق کم برخوردار میرسد؟ هفته کتاب می تواند فرصتی برای بازنگری در شیوه مدیریت فرهنگی باشد ؛ فرصتی برای عبور از مراسم محوری و حرکت به سوی برنامه محوری.

چرا که توسعه فرهنگ مطالعه ، نه با تعدد مراسم ، بلکه با استمرار برنامه ها ، حمایت واقعی از کتاب و همدلی نهادهای فرهنگی محقق میشود. گاهی برای گسترش فرهنگ ، لازم نیست همه دستگاه ها یک برنامه مشابه برگزار کنند ؛ کافی است هرکدام بخشی از یک کار بزرگ را بر عهده بگیرند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *